• تاريخ: چهار شنبه 14 مهر 1389

حب دنیا


           
 
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه  السلام:
  
رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ حُبُّ الدُّنْيَا
  
امام صادق عليه السلام فرمود:
 
سرآمد همه‏ی خطاها، دوستى دنيا است.
 
كافى ج‏2 ص 315 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 1 )
--------------------------------------
 
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه‏السلام:
 
مَا ذِئْبَانِ ضَارِيَانِ فِي غَنَمٍ قَدْ فَارَقَهَا رِعَاؤُهَا أَحَدُهُمَا فِي أَوَّلِهَا وَ الْآخَرُ فِي آخِرِهَا بِأَفْسَدَ فِيهَا مِنْ حُبِّ الْمَالِ وَ الشَّرَفِ فِي دِينِ الْمُسْلِمِ‏
  
امام صادق عليه السلام فرمود:
  
دو گرگ خونخوار در رمه‏اى-كه شبان آن حاضر نباشد- يکي از اين سو و ديگرى از آن سو، ضرر و زيانش از دنيا دوستى و جاه‏طلبى به دين مسلمان، بيشتر نيست.
 
كافى ج‏2 ص 315 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 2 )
-------------------------------
 
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه‏السلام:
 
إِنَّ الشَّيْطَانَ يُدِيرُ ابْنَ آدَمَ فِي كُلِّ شَيْ‏ءٍ فَإِذَا أَعْيَاهُ جَثَمَ لَهُ عِنْدَ الْمَالِ فَأَخَذَ بِرَقَبَتِه‏
   
امام صادق عليه السلام فرمود:
 
به راستى شيطان آدمى‏زاد را در هر چيزى مى‏چرخاند [تا او را گمراه كند] و چون از او درمانده گرديد در برابر پول و مالِ دنيا جلو او را سخت مى‏بندد و گردن او را مى‏گيرد. 
 
كافى ج‏2  ص 315 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 4 )
----------------------------
 
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه‏السلام قَال:َ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ [صلي الله عليه و آله و سلم]:
 
مَنْ لَمْ يَتَعَزَّ بِعَزَاءِ اللَّهِ تَقَطَّعَتْ نَفْسُهُ حَسَرَاتٍ عَلَى الدُّنْيَا وَ مَنْ أَتْبَعَ بَصَرَهُ مَا فِي أَيْدِي النَّاسِ كَثُرَ هَمُّهُ وَ لَمْ يُشْفَ غَيْظُهُ وَ مَنْ لَمْ يَرَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ نِعْمَةً إِلَّا فِي مَطْعَمٍ أَوْ مَشْرَبٍ أَوْ مَلْبَسٍ فَقَدْ قَصُرَ عَمَلُهُ وَ دَنَا عَذَابُه‏
  
از امام صادق عليه السلام نقل شده كه رسول خدا [صلي الله عليه و آله و سلم] فرمود:
 
هر كه با تسليت و دلجوئى خدا تسلّى نيابد و دلش آرام نشود، نفسش از افسوس و حسرت پى در پى بر دنيا بند آيد و هر كه ديده به دنبال آن دارد كه به دست مردمِ ديگر است، همّ و غمّ او فراوان شود، و سوز دلش درمان نپذيرد، و هر كه براى خدا عز و جل نعمتى نشناسد جز در خوردن و نوشيدن و جامه پوشيدن، به راستي كردارش كم و كوتاه و به عذاب نزديك است.
    
كافى ج‏2  ص 315 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 5 )
-------------------------------ِ
 
عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه‏السلام قَال:َ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ [صلي الله عليه و آله و سلم]:
 
إِنَّ الدِّينَارَ وَ الدِّرْهَمَ أَهْلَكَا مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَ هُمَا مُهْلِكَاكُمْ‏
 
از امير المؤمنين عليه‏السلام نقل شده كه رسول خدا [صلي الله عليه و آله و سلم] فرمود:
 
به راستى اشرفى طلا و پول نقره هلاك كردند كسانى را که پيش از شما بودند و آن دو هلاك‏كننده‏ي شما هستند. 
 
كافى ج‏2  ص 316 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 6 )
-------------------------------
 
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه‏السلام قَال:َ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عليه‏السلام:
 
« مَثَلُ الْحَرِيصِ عَلَى الدُّنْيَا مَثَلُ دُودَةِ الْقَزِّ كُلَّمَا ازْدَادَتْ مِنَ الْقَزِّ عَلَى نَفْسِهَا لَفّاً كَانَ أَبْعَدَ لَهَا مِنَ الْخُرُوجِ حَتَّى تَمُوتَ غَمّاً » وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه‏السلام: «أَغْنَى الْغِنَى مَنْ لَمْ يَكُنْ لِلْحِرْصِ أَسِيراً » وَ قَال: « لَا تُشْعِرُوا قُلُوبَكُمُ الِاشْتِغَالَ بِمَا قَدْ فَاتَ فَتَشْغَلُوا أَذْهَانَكُمْ عَنِ الِاسْتِعْدَادِ لِمَا لَمْ يَأْتِ‏ »
 
از امام صادق عليه السلام نقل شده كه امام باقر عليه السّلام فرمود:
 
شخص حريص بر دنيا مانند كرم ابريشم است كه هر چه بيشتر ابريشم بر خود مى‏پيچد راه بيرون‏شدنش دورتر و بسته‏تر ميگردد، تا اينكه از غم و اندوه بميرد.
 
و امام صادق عليه السلام فرمود: بى‏نيازترين مردمان كسى است كه گرفتار حرص نباشد.
 
و نيز فرمود: دلهاى خود را به آنچه از دست رفته نبنديد، كه افكارتان را از آمادگى براى آنچه نيامده باز داريد. 
 
كافى ج‏2  ص 316 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 7 )
-------------------------------
  
سُئِلَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليهما‏السلام: أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ عِنْدَ اللَّه‏؟ فقَال:
 
از امام زين العابدين عليه السّلام پرسيدند: بهترين كردارها در نزد خداوند چيست؟ فرمود:
 
مَا مِنْ عَمَلٍ بَعْدَ مَعْرِفَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَعْرِفَةِ رَسُولِهِ ص أَفْضَلَ مِنْ بُغْضِ الدُّنْيَا فَإِنَّ لِذَلِكَ لَشُعَباً كَثِيرَةً
 
كردارى پس از شناختن خداى عز و جل و شناختن پيمبرش صلى اللَّه عليه و آله بهتر از بغض دنيا نيست، زيرا كه براى آن شعبه‏هاى بسيارى است.
 
وَ لِلْمَعَاصِي شُعَبٌ فَأَوَّلُ مَا عُصِيَ اللَّهُ بِهِ الْكِبْرُ مَعْصِيَةُ إِبْلِيسَ حِينَ أَبى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ
 
و براى گناهان نيز شعبه‏هايى است، پس نخستين چيزى كه به وسيله‏ي آن، نافرمانى خداوند شد، كبر بود و آن گناه شيطان بود آن هنگام كه سر باز زد و تكبر ورزيد و از كافران شد.
 
ثُمَّ الْحِرْصُ وَ هِيَ مَعْصِيَةُ آدَمَ وَ حَوَّاءَ حِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُمَا: «فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ» (سوره اعراف آيه 19) فَأَخَذَا مَا لَا حَاجَةَ بِهِمَا إِلَيْهِ فَدَخَلَ ذَلِكَ عَلَى ذُرِّيَّتِهِمَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ ذَلِكَ أَنَّ أَكْثَرَ مَا يَطْلُبُ ابْنُ آدَمَ مَا لَا حَاجَةَ بِهِ إِلَيْهِ
 
سپس حرص است و آن گناه آدم و حوا عليهما السّلام بود آن هنگام كه خداوند عز و جل به آنها فرمود: «از هر جا كه خواهيد بخوريد و به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمگران مي‏شويد. » و آن دو دنبال چيزى رفتند كه به آن نيازى نداشتند، و اين خوى در نژادشان تا روز رستاخيز در آمد و روى همين است كه بيشتر آنچه آدميزاد در جستجوى آن است چيزهایي است كه به آن نياز ندارد.
 
ثُمَّ الْحَسَدُ وَ هِيَ مَعْصِيَةُ ابْنِ آدَمَ حَيْثُ حَسَدَ أَخَاهُ فَقَتَلَهُ
 
سپس حسد است و آن گناه فرزند آدم (قابيل) است، آن هنگام كه بر برادرش (هابيل) حسد ورزيد و او را كشت.
   
فَتَشَعَّبَ مِنْ ذَلِكَ حُبُّ النِّسَاءِ وَ حُبُّ الدُّنْيَا وَ حُبُّ الرِّئَاسَةِ وَ حُبُّ الرَّاحَةِ وَ حُبُّ الْكَلَامِ وَ حُبُّ الْعُلُوِّ وَ الثَّرْوَةِ فَصِرْنَ سَبْعَ خِصَالٍ فَاجْتَمَعْنَ كُلُّهُنَّ فِي حُبِّ الدُّنْيَا فَقَالَ الْأَنْبِيَاءُ وَ الْعُلَمَاءُ بَعْدَ مَعْرِفَةِ ذَلِكَ: «حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ» وَ الدُّنْيَا دُنْيَاءَانِ دُنْيَا بَلَاغٌ وَ دُنْيَا مَلْعُونَةٌ
 
و اين [دوستی دنیا] چند شعبه مى‏شود؛ دوستى زنان، دوستى دنيا، دوستى رياست، دوستى راحتى (و راحت‏طلبى) دوستى سخنورى، دوستى برترى بر ديگران و دوستى ثروت. اينها هفت خصلت اند كه همگی در دوستى دنيا گرد آمده‏اند و پيامبران و دانشمندان پس از شناخت آن گفته‏اند: «سرآمد همه‏ی خطاها، دوستى دنيا است.» و دنيا دو قسم دنيا است، دنياى به مقدار کفایت زندگى و دنياى ملعون.
 
كافى ج‏2  ص 316 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 8 )
-----------------------------
 
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه‏السلام قَالَ فِي مُنَاجَاةِ مُوسَى عليه‏السلام:
  
از امام صادق عليه السّلام نقل شده که فرمود: در مناجات [حضرت] موسى عليه السّلام آمده است:
 
يَا مُوسَى إِنَّ الدُّنْيَا دَارُ عُقُوبَةٍ عَاقَبْتُ فِيهَا آدَمَ عِنْدَ خَطِيئَتِهِ وَ جَعَلْتُهَا مَلْعُونَةً مَلْعُونٌ مَا فِيهَا إِلَّا مَا كَانَ فِيهَا لِي
 
اى موسى! دنيا خانه‏ی كيفر است، من آدم را براى خطایى كه از او سر زد در آن كيفر دادم، و دنيا را ملعونه قرار دادم، آنچه درآن است ملعون است مگر چیزی که براى من باشد.
 
يَا مُوسَى إِنَّ عِبَادِيَ الصَّالِحِينَ زَهِدُوا فِي الدُّنْيَا بِقَدْرِ عِلْمِهِمْ وَ سَائِرَ الْخَلْقِ رَغِبُوا فِيهَا بِقَدْرِ جَهْلِهِمْ وَ مَا مِنْ أَحَدٍ عَظَّمَهَا فَقَرَّتْ عَيْنَاهُ فِيهَا وَ لَمْ يُحَقِّرْهَا أَحَدٌ إِلَّا انْتَفَعَ بِهَا
   
اى موسى! بندگان شايسته‏ی من به اندازه‏ی دانش خود، در دنيا زهد ورزيدند و ديگران به اندازه‏ی ناداني خود، به آن رغبت كردند، و كسى نيست كه آن را بزرگ شمارد و چشمانش در آن روشن گردد، و هيچ كس آن را زبون و پست نشمرد جز آن كه از آن بهره‏مند شود.
 
كافى ج‏2  ص 317 ( باب  حب دنيا و حرص بر آن  ح 9 )
-------------------------------
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved