درحال بارگزاري
  • تاريخ: جمعه 20 خرداد 1390

ارغوان رضايی:ایرانی بودنم به من قدرت می دهد


           
براي شناختن ارغوان رضايي لازم نيست كه حتما اهل ورزش باشيد فقط كافي است كمي عرق به وطن داشته باشيد تا آوازه قهرماني دختر جوان ايراني كه همه دنيا را پر كرده است بشنويد؛ او روزگاري براي كشوري كه در آن بزرگ شده است بازي كرده و براي آن‌جا مدال آورده اما اين باعث نشده كه عشقش را نسبت به زادگاهش از دست بدهد و پس از هر قهرماني از كشورش يادي نكند.
   
اين دختر وطن دوست بر خلاف رسم ورزش حرفه‌اي، عشق به وطن را به هر شهرت و مقامي ترجيح داد و تصميم گرفت براي كمك به دختران همسن و سالش تمام تمركز خود را روي تيم ملي كشورش بگذارد و با اين‌كه 23 سال دارد مسئوليت سنگين مربيگري روي دوش او است.
   
با وي كه ذهنش پر از روياهاي قهرماني براي كشورش است گفت‌وگويي انجام داديم كه خواندنش خالي از لطف نيست.
   
خيلي‌ها دوست دارند بدانند دختر تنيسور ايراني كه اين روزها به سمبل ورزش بانوان هم تبديل شده متولد چه سالي است؟
   
- من متولد 14 مارس سال 1987 هستم، اگر بخواهم سال و ماه ايراني‌اش را بگويم متولد اسفندماه سال 1366 هستم يعني الان حدود 23 سال دارم.
   
اگر اشتباه نكنم در كشور فرانسه به دنيا آمديد؟
  
- بله، پدر و مادرم چند ماه قبل از به دنيا آمدن من به فرانسه (شهر سنت آتين) رفتند.من هم در زماني كه آنها تازه غربت‌نشين شده بودند به دنيا آمدم.
   
مي‌دانيد شهر سنت‌آتين براي مردم ايران نسبتا آشنا است؟
   
- وقتي به ايران آمدم فهميدم كه مردم ايران اهل ورزش هستند به ويژه فوتبال.
   
به همين دليل اين شهر را به واسطه ميشل پلاتيني، اسطوره بزرگ فوتبال فرانسه مي‌شناسند، هر وقت با مردم راجع به اين شهر حرف مي‌زنم درباره پلاتيني از من مي‌پرسند.
   
چطور به ورزش تنيس علاقه‌مند شديد؟
   
- پدرم مرا به اين ورزش علاقه‌مند كرد زيرا وقتي كه فقط شش – هفت ساله بودم راكت تنيس را به دستم داد و از من خواست كه بازي كنم. من تا آن موقع فقط شاهد بازي تنيس پدر و برادرم بودم و خودم هيچ‌وقت بازي نكرده بودم اما به دليل علاقه آنها به اين ورزش وقتي راكت تنيس را به دست گرفتم، چندان احساس غريبگي نكردم و خيلي زود توانستم خودم را با اين ورزش وفق دهم.
   
آن زمان تنيس را تنها به عنوان يك ورزش تفريحي نگاه مي‌كردم و برايم يك جور بازي كودكانه بود اما بعد از مدتي تبديل به يك عشق شد و وقتي چشم باز كردم، ديدم نمي‌توانم از آن دل بكنم.
   
آيا اگر آن روز پدرتان راكت تنيس را به شما نمي‌داد سرنوشت‌‌تان تغيير مي‌كرد؟
   
 آيا به يك رشته ديگر علاقه‌مند مي‌شديد و در آن فعاليت مي‌كرديد؟
   
- احتمالا بله، من وقتي بچه بودم علاقه زيادي به علم نجوم و ستاره‌شناسي داشتم.آن زمان روياي كودكي‌ام اين بود كه منجم شوم به همين دليل هميشه با تلسكوپ به ستاره‌ها نگاه مي‌كردم و تمام سرگرمي من اين بود كه شب‌ها موقع خواب ستاره‌ها را بشمارم ولي به ورزش ديگري فكر نمي‌كردم، به همين دليل اگر به تنيس علاقه‌مند نمي‌شدم احتمالا الان ستاره‌شناس بودم ولي بعيد مي‌دانم كه در رشته ورزشي ديگري به طور حرفه‌اي فعاليت مي‌كردم.
   
وقتي پدرم راكت تنيس را در آن سن به دستم داد شرايط زندگي من هم تغيير كرد و سرنوشتم طور ديگري رقم خورد. 
   
با اين اوصاف، شما تنيس را از پدر و برادرتان ياد گرفتيد و در واقع مشوق اصلي شما براي اين ورزش، پدر و برادرتان محسوب مي‌شوند.
   
- آنها صددرصد باعث پيشرفتم شدند چون به من انگيزه مي‌دادند. پدرم لحظه به لحظه من را در تمرينات همراهي مي‌كرد و همواره به من دلگرمي مي‌داد، هر وقت دلسرد مي‌شدم با حرف‌هايش مرا اميدوار مي‌كرد و نمي‌گذاشت حتي يك لحظه هم احساس نااميدي بر من غلبه كند.
   
آيا به همين دليل است كه هنوز هم پدرتان‌را در مسابقات به همراه خود مي‌بريد؟
   
- بله، حضور او باعث دلگرمي من است. وقتي در حين مسابقه، پدرم را مي‌بينم حس مي‌كنم كه انرژي‌ام براي ادامه مسابقه چند برابر مي‌شود به همين دليل هميشه از او مي‌خواهم كه من را همراهي كند. وي علاوه بر اين‌كه پدرم است بهترين مربي من هم محسوب مي‌شود.
   
شما سال‌ها در فرانسه زندگي و اتفاقا در آن‌جا مدال‌هاي زيادي هم كسب كرديد. چه شد كه يكدفعه تصميم گرفتيد براي ادامه فعاليت ورزشي‌تان به ايران بياييد؟
   
- خب من يك ايراني هستم. با اين‌كه در ايران به دنيا نيامدم و در فرانسه بزرگ شده‌ام اما همواره خودم را يك ايراني مي‌دانم چون عرق به وطن چيزي نيست كه شما با زندگي در يك كشور ديگر، آن را از دست بدهيد.
   
من دوست دارم براي مردم كشور خودم افتخارآفريني كنم. به همين دليل هم به ايران آمدم.
   
از طرفي به بعد قهرماني من هم ضربه‌اي وارد نشد چراكه همچنان در مسابقات قهرماني براي فرانسه بازي مي‌كردم.
   
سال‌هاست كه در فرانسه زندگي مي‌كنيد اما به فرهنگ ايراني بسيار نزديك هستيد. چطور در غربت، توانستيد اين‌قدر خودتان را به فرهنگ ايراني نزديك كنيد؟
   
- پدر من با اين‌كه به خارج از كشور سفر كرده بود اما خيلي دوست داشت كه ما با فرهنگ ايراني بزرگ شويم.
   
به همين دليل دائم براي‌مان ازتاريخ و فرهنگ غني ايراني حرف مي‌زد و به ما مي‌گفت كه سرزمين ما چه تاريخ كهني دارد.
   
در واقع من از همان دوران كودكي با زبان و فرهنگ ايراني آشنا بودم هرچند كه هيچ‌وقت خوب فارسي حرف نمي‌زنم. (با خنده) 
   
به همين دليل است كه هميشه يك پلاك طلا با نقشه ايران به گردن‌تان آويزان مي‌كنيد؟
   
- بله، اين گردنبند يادآوري مي‌كند كه يك ايراني‌هستم و همين مسئله به من قدرت و انرژي مي‌دهد. تمام هدفم اين است كه براي سرزمين پدري‌ام افتخارآفريني كنم.
   
از پدرتان خيلي صحبت کرديد اما از مادرتان چيزي نگفتيد! يك مقدار هم از مادرتان حرف بگویید.
   
- حق با شماست. از بس كه من بابايي هستم صداي همه را درآوردم (با خنده) اما راجع به مادرم كه خيلي هم دوستش دارم بايد بگويم او يك زن فوق‌العاده و دكتر فيزيوتراپي است و از اين جهت هم حسابي به من در ورزش كمك مي‌كند.او از درك بالايي برخوردار است و براي موفقيتم به من كمك مي‌كند. كلا من از لحاظ خانوادگي خیلی شانس آوردم چرا كه يكي از بهترين‌هايش را دارم.
   
حالا كه حرف خانواده‌تان به ميان آمد بگوييد چند خواهر و برادر داريد؟
   
- يك برادر بزرگ‌تر و يك خواهر كوچك‌تر از خودم دارم. خواهرم به نوعي حكم حريف تمريني من را دارد و معمولا تمريناتم را با او انجام مي‌دهم.
   
بعضي‌ها مي‌گويند ورزش تنيس اختصاص به قشر مرفه جامعه دارد. آيا اين عقيده درست است؟
   
- من خيلي اين حرف را قبول ندارم. تنيس برعكس حرف‌هايي كه در موردش زده مي‌شود ورزش چندان گراني نيست. با يك راكت و توپ مي‌شود به اين ورزش پرداخت.
   
الان مدتي است كه مربي تيم ملي تنيس شده‌ايد، وضعيت بازيكن‌هاي تنيس را در چه مرحله‌اي مي‌بينيد؟
   
- از شرايط بچه‌ها خيلي راضي‌هستم و معتقدم كه آينده متعلق به دخترهاي ايراني است. فقط بايد در اين راه به كمي خودباوري برسند.
   
ممنون از اين‌كه در اين گفت‌وگو شركت كرديد.
  
- من هم از شما متشكرم، شرايط خيلي خوبي بود كه توانستم با مردم خوب كشورم حرف بزنم.
 
   
منبع:خانواده سبز
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved